Beynəlxalq əməkdaşlıq vasitəsilə sosial sabitliyin və informasiya təhlükəsizliyinin möhkəmləndirilməsi: Özbəkistan təcrübəsinin sosial-fəlsəfi təhlili
Öktam Əliqulov 
Xülasə. Məqalədə Özbəkistanda sosial sabitliyin və informasiya təhlükəsizliyinin möhkəmləndirilməsində beynəlxalq əməkdaşlığın institusional və aksioloji əhəmiyyəti sosial-fəlsəfi baxımdan araşdırılır. Tədqiqatın məqsədi beynəlxalq əməkdaşlığı yalnız xarici yardım və ya texniki təcrübə mübadiləsi kimi deyil, milli hüquqi normaları, ictimai etimadı, media və informasiya savadlılığını, həmçinin mədəni dialoqu birləşdirən sabitlik mexanizmi kimi əsaslandırmaqdır. Sənədli-konseptual təhlildə Özbəkistan Konstitusiyası, “Kibertəhlükəsizlik haqqında” Qanun, “Özbəkistan — 2030” Strategiyası, BMT, UNESCO və ATƏT-in müvafiq sənədləri, eləcə də müasir sosial nəzəriyyənin əsas mənbələri istifadə edilmişdir. Nəticələr göstərir ki, transmilli informasiya riskləri şəraitində suverenlik təcrid olunmaq deyil, milli qərarvermə qabiliyyətinin əməkdaşlıq yolu ilə gücləndirilməsidir. İnformasiya təhlükəsizliyi texniki müdafiə, hüquqi legitimlik, tənqidi media savadlılığı və mədəni mənsubiyyətin vəhdətində səmərəli olur. Məqalədə normativ, institusional, kommunikativ və mədəni səviyyələrdən ibarət inteqrativ model təklif edilir. Model beynəlxalq proqramların milli ehtiyaclara uyğunlaşdırılması, dövlət, vətəndaş cəmiyyəti və media arasında məsuliyyət bölgüsünün müəyyənləşdirilməsi, həmçinin əməkdaşlığın sosial nəticələrinin qiymətləndirilməsi üçün konseptual çərçivə yaradır. Əməkdaşlığın nəticəsinin tədbirlərin sayı ilə deyil, ölkə daxilində qalan bilik, peşəkar potensial və davamlı institusional təcrübə ilə ölçülməsi əsaslandırılır.
Açar sözlər: sosial sabitlik, informasiya təhlükəsizliyi, beynəlxalq əməkdaşlıq, hüquqi şüur, media savadlılığı, institusional etimad, mədəni dialoq